Terapia manualna dla logopedów w zaburzeniach artykulacyjnych – podejście interdyscyplinarne | TORUŃ

1. Dyslalia okiem fizjoterapeuty

a)  Część teoretyczna:

– Wywiad – jako rozbudowana forma diagnozowania i szczegółowe poznanie historii pacjenta.

– Nieprawidłowa artykulacja- wyzwanie dla fizjoterapeuty i logopedy.

– Dlaczego występuje i czym może być spowodowana nieprawidłowa artykulacja? – nawiązanie do ciąży, porodu, pielęgnacji i rozwoju dziecka.

– Anatomia głowy, szyi, klatki piersiowej i jamy brzucha- funkcja i współpraca poszczególnych struktur anatomicznych -niezbędny zakres anatomii i fizjologii dla logopedy.

b) Część praktyczna:

– Ocena budowy anatomicznej głowy, twarzy, szyi, klatki piersiowej – ważne punkty w obserwacji holistycznej pacjenta.

– Palpacja i ocena funkcjonowania wybranych struktur anatomicznych potrzebnych w terapii manualnej dyslali: mięśni, nerwów, powięzi struktur kostnych

2. Jak obserwować ciało pacjenta?

a)  Część teoretyczna:

– Postawa i jej wpływ na ustawienie głowy oraz zgryz pacjenta.

– Obserwacja spontanicznej aktywności dziecka- jako źródło wiedzy o kompensacjach w ciele.

– Napięcie mięśniowe i jego wpływ na warunki orofacjalne.

– Zmniejszone czy zwiększone napięcie mięśniowe- jak badać, co obserwować, o co pytać rodziców?

– Ocena toru oddechowego i rozpoznawanie wzorców zaburzeń w ciele pacjenta.

– Zaburzenie połykania, żucia, gryzienia- jako problem globalnej pracy ciała.

b) Część praktyczna:

– Ocena postawy ciała.

– Ocena napięcia mięśniowego.

– Zabawy, ćwiczenia i techniki normalizujące napięcie mięśniowe w ciele pacjenta.

– Praca manualna nad torem oddechowym.

3. Terapia manualna- jak ją stosować w gabinecie logopedycznym?

a) Część teoretyczna:

– Omówienie przepon w ciele i ich funkcjonowanie.

– Napięcia zlokalizowane w obszarze klatki piersiowej i kręgosłupa- etiologia powstawania i ich wpływ na aparat artykulacyjny.

– Krtań, kość gnykowa i dno jamy ustnej- omówienie teoretyczne budowy oraz funkcji danego obszaru.

– Wędzidełko – ocena fizjoterapeutyczna oraz inne przyczyny skrócenia.

– Współpraca z fizjoterapeutą- jak się komunikować, w jakim obszarze może wspomóc terapię logopedyczną, jak stworzyć efektywny zespół terapeutyczny?

b) Część praktyczna:

– Badanie wybranych struktur oraz techniki pracy manualnej: przepona, klatka piersiowa, obszar szyi, czaszka i twarzoczaszka.

Uczestnicy otrzymają materiały szkoleniowe i zaświadczenia o ukończeniu szkolenia.

UWAGA: Szkolenie ma charakter praktyczny, bardzo prosimy o zabranie wygodnego stroju.